سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

244

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

در قسمت بالا دو دندان جلو كه پهلوى هم واقعند به نام ثنايا خوانده مىشوند و در طرفين ايندو دو دندان قرار گرفته بنام دندانهاى رباعيّه و در دو ظرف رباعيّه دو دندان واقع است بنام دندانهاى نيش پس مجموع دندانهاى مقدّم در قسمت فوق شش تا است كه همين تعداد و با همين كيفيّت در قسمت پائين قرار گرفته‌اند و بدين ترتيب تعداد دندانهاى مقدّم دوازده تا است كه ديه تمامشان ششصد دينار است ، يعنى ديه هريك پنجاه دينار مىباشد . و در شانزده دندان كه در قسمت مؤخّر و عقب دهان قرار گرفته‌اند يعنى چهار دندان ضواحك و دوازده دندان اضراس چهار صد دينار ثابت است و نحوه قرار گرفتنشان اينطور است : در قسمت بالا دو دندان هركدام در طرفى از دندان نيش واقعند يعنى يكى در جنب دندان نيشى كه طرف راست دهان واقع است و ديگرى در پهلوى دندان نيشى كه در سمت چپ دهان قرار گرفته و بعد ز آنها در هرطرف سه دندان بنام دندانهاى ضرس كه بدندان آسيا معروفند قرار گرفته‌اند ، بنابراين در قسمت بالاى دهان در طرف راست يك دندان ضاحك و سه دندان ضرس و در سمت چپ نيز به همين ترتيب يك دندان ضاحك و سه دندان ضرس قرار گرفته كه مجموعشان هشت مىشود و همين تعداد با همين كيفيّت در پائين واقع استكه بدنين ترتيب مجموع آنها شانزده دندان مىشود كه در آنها چهار صد دينار بوده كه بر آنها توزيع و تقسيم شده و در نتيجه ديه هريك بيست و پنج دينار مىباشد . و همانطورى كه مصنف عليه الرحمه فرموده‌اند در ديه‌اى كه براى